Contracten

Het vastleggen van contracten heeft een tweeledig doel. In de eerste plaats beoogt een contract gemaakte afspraken vast te leggen. In de tweede plaats dwingt het contract bij het maken ervan de betrokken partijen hun gedachten te ordenen en de vragen: ‘wie, wat, waar, wanneer, hoe’ te beantwoorden. Dit geldt bij alle contracttypen: van leningsovereenkomst tot aandelenoverdracht, van distributie­overeenkomst tot agentuurcontract, van algemene voorwaarden tot vaststellings­overeenkomst.

Een overeenkomst komt tot stand door het doen van een aanbod en de aanvaarding ervan. Als het gaat om een auto dan is de totstandkoming van de koopovereenkomst nog vrij eenvoudig en overzichtelijk: de overeenkomst betreft een bepaalde auto voor een bepaalde prijs. De wet biedt een soort vangnet voor kwesties die partijen anders in hun overeenkomst zelf hadden moeten regelen. De wet vult de overeenkomst namelijk aan met de bepaling dat de zaak de eigenschappen moet bezitten die de koper op grond van de overeenkomst voor een normaal gebruik van de zaak mag verwachten. Dus bij een auto mag de koper ervan uitgaan dat de auto vier wielen en een motor heeft, dat de auto rijdt en dat er geen gebreken aan kleven. Bij de voorgenomen overdracht van aandelen wordt het echter al een stuk ingewikkelder: de aandelen vertegenwoordigen een bepaalde waarde, maar waarvan eigenlijk? De waarde van een onderneming wordt in belangrijke mate bepaald door vluchtige gegevens: medewerkers, klanten en onderhanden werk. Jaarcijfers geven inzicht in de prestaties in het verleden, maar de toekomst, waarin de koopprijs van de aandelen moet worden terugverdiend, is ongewis. Het vangnet van de wet is dan minder gemakkelijk hanteerbaar en er moet in de overeenkomst dus meer geregeld worden.

Een goed contract is er niet alleen op gericht om ervoor te zorgen dat men in een procedure sterk staat. Veeleer kan het juist een procedure voorkómen omdat de processueel sterke positie die het contract mogelijk maakt, de onderhandelingspositie versterkt en aldus een snellere, goedkopere en aanvaardbare beslechting van een geschil mogelijk maakt. Het mes snijdt aan twee kanten: men hoeft niet naar de rechter en houdt de oplossing nog enigszins zelf in de hand en bovendien kan men het conflict in de hand houden. Escalatie ligt bij conflicten immers op de loer als onbeheersbaar gevolg; terwijl escalatie en deëscalatie beter instrumenteel kunnen worden aangewend ten bate van de eigen positie.

Onze advocaten beschikken over veel ervaring met het opstellen van het adviseren over overeenkomsten.